mitomanka (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) psych. kobieta skłonna do opowiadania nieprawdziwych lub wyolbrzymionych historii na swój temat
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mitomanka mitomanki dopełniacz mitomanki mitomanek celownik mitomance mitomankom biernik mitomankę mitomanki narzędnik mitomanką mitomankami miejscownik mitomance mitomankach wołacz mitomanko mitomanki - przykłady:
- (1.1) Julia to mitomanka, wciąż nawija o swoich wynikach.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mitomania ż, mitomaństwo n
- forma męska mitoman m
- przym. mitomański, mitomaniakalny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. mitoman + -ka < pol. mitomania < franc. mythomanie < franc. mythe + mania
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mythomaniac
- francuski: (1.1) mythomane ż, mythomaniaque ż
- włoski: (1.1) mitomane ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.