mirny (język polski)

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) daw. spokojny, zgodny, cichy[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Daj mirne bydlenie, i win odpuszczenie[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mir
przysł. mirnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, Warszawa 1900–1927.
  2. Mikołaj Bobowski, Polskie pieśni katolickie od najdawniejszych czasów do końca XVI wieku, Rozprawy Akademii Umiejętności, Wydział Filologiczny, T. 19 z 1893 r., s. 67 Zdrowaś Gwiazdo Morska (Ave maris stella)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.