odpuszczenie (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [ˌɔtpuʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ], AS: [otpuščẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• -ni…• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od odpuścić
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. odpuścić, odpuszczać, puszczać
- rzecz. odpuszczanie n, odpust mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. odpuścić + -enie < kalka z łac. absolutio[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) адпушчэнне n
- źródła:
- ↑ Krystyna Długosz-Kurczabowa, Stanisław Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 370.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.