miraculum (język łaciński)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) cud[1]
- (1.2) podziw, przedmiot podziwu[1]
- odmiana:
- (1) miraculum, miraculi (deklinacja II)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik miraculum miracula dopełniacz miraculī miraculōrum celownik miraculō miraculīs biernik miraculum miracula ablatyw miraculō miraculīs wołacz miraculum miracula - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. miraculosus, miraculus, mirandus
- przysł. miraculose
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. miror + -culum; źródłosłów dla alb. mrekulli, ang. miracle, ast. milagru, duń. mirakel, eo miraklo, franc. miracle, friu. meracul, galic. milagre, hiszp. milagro, hiszp. miráculo, niderl. mirakel, katal. miracle, katal. mirall, neap. miraculo, port. milagre, port. miráculo, prow. miracle, prow. miralh, rum. miracol, st.franc. mirail, st.franc. miracle, wł. miracolo
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.