miejsce artykulacji (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ ˌartɨkuˈlaʦ̑ʲji], AS: [mʹi ̯ėi ̯sce artykulacʹi ̯i], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• akc. pob.• i → j
-
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj nijaki
- (1.1) jęz. miejsce, w którym narządy mowy zbliżają się do siebie podczas wymawiania danej głoski
- odmiana:
- (1.1) związek rządu
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik miejsce artykulacji miejsca artykulacji dopełniacz miejsca artykulacji miejsc artykulacji celownik miejscu artykulacji miejscom artykulacji biernik miejsce artykulacji miejsca artykulacji narzędnik miejscem artykulacji miejscami artykulacji miejscownik miejscu artykulacji miejscach artykulacji wołacz miejsce artykulacji miejsca artykulacji - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- zob. miejsce + artykulacja
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) place of articulation
- francuski: (1.1) point d'articulation m
- hiszpański: (1.1) punto de articulación m
- nowogrecki: (1.1) τόπος άρθρωσης m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.