metonimia (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś nazwą czegoś innego, co pozostaje z nim w uchwytnej zależności; zob. też metonimia w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zamiennia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. μετωνυμία[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Czubek, Nieco o rozwoju języka, „Poradnik Językowy” nr 1/1902, s. 3.

metonimia (język baskijski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) jęz. metonimia[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

metonimia (język hiszpański)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. metonimia
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

metonimia (język włoski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. metonimia, zamiennia
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.