merula (język łaciński)
merula (1.1)
merula (1.2)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) ornit. kos[1]
- (1.2) ornit. drozd[2]
- odmiana:
- (1.1-2) merul|a, ~ae (deklinacja I)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik merula merulae dopełniacz merulae merulārum celownik merulae merulīs biernik merulam merulās ablatyw merulā merulīs wołacz merula merulae - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „merula” w: Mały słownik łacińsko-polski, praca zbiorowa pod red. Józefa Korpantego, Wydawnictwo Szkolne PWN, Warszawa 2001, ISBN 978-83-7195-844-1, s. 401.
- ↑ Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 420.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.