martwica (język polski)
martwica (1.4) wapienna
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) med. miejscowe obumarcie tkanek[1]; zob. też martwica w Wikipedii
- (1.2) przen. zanik czegoś lub zastój w czymś[1]
- (1.3) geol. warstwa gleby znajdująca się pod warstwą orną[1]
- (1.4) geol. osadowa skała wapienna lub krzemionkowa[1]
- (1.5) bot. zob. korowina[2]
- (1.6) techn. wełna pochodząca ze zdechłych owiec[2]
- (1.7) daw. martwa, rzadziej zemdlona kobieta[2]
- (1.8) daw. widmo, widziadło, upiór[2]
- odmiana:
- (1.1-8)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik martwica martwice dopełniacz martwicy martwic celownik martwicy martwicom biernik martwicę martwice narzędnik martwicą martwicami miejscownik martwicy martwicach wołacz martwico martwice - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.4) martwica wapienna
- synonimy:
- (1.1) nekroza
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- zob. martwy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- prasł. *mьrtvica
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) necrosis
- duński: (1.1) nekrose w
- francuski: (1.1) nécrose ż
- rosyjski: (1.1) некро́з m, омертве́ние n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.