maron (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) etn. potomek zbiegłych czarnoskórych niewolników z czasów kolonialnych, którzy osiedlili się pierwotnie na terenie Ameryki Łacińskiej i jako pierwsi uzyskali wolność[1]; zob. też maroni (lud) w Wikipedii
(1.2) czarnoskóry niewolnik[2]

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) rzad. owoc kasztana jadalnego[3]
odmiana:
(1.1-2)
(2.1) zwykle lm,
przykłady:
(2.1) Na Krupówkach stały kotły z pieczonymi słodkimi maronami, których zapach ciągnął się daleko w mroźnym powietrzu i które parzyły zmarznięte ręce[4].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. marron < hiszp. cimarrón → zbiegły, zdziczały
(2.1) wł. marrone
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „maron” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „maron” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „maron” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. Monika Żeromska, 2007, Narodowy Korpus Języka Polskiego.

maron (papiamento)

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) brązowy
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz papiamento, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.