marniutki (język polski)
- wymowa:
- IPA: [marʲˈɲutʲci], AS: [marʹńutʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) zdrobn. od: marny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik marniutki marniutka marniutkie marniutcy marniutkie dopełniacz marniutkiego marniutkiej marniutkiego marniutkich celownik marniutkiemu marniutkiej marniutkiemu marniutkim biernik marniutkiego marniutki marniutką marniutkie marniutkich marniutkie narzędnik marniutkim marniutką marniutkim marniutkimi miejscownik marniutkim marniutkiej marniutkim marniutkich wołacz marniutki marniutka marniutkie marniutcy marniutkie - przykłady:
- (1.1) Muszę jednak Państwa uprzedzić, że kasztany które zaowocowały w naszym klimacie są takie jakieś marniutkie, chuderlawe i ledwo co do położenia na ząb[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. marny
- czas. marnieć
- rzecz. marnacja ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Grzegorz TABASZ, Gazeta Krakowska, 10/08/2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.