mangiare (język włoski)
czasownik przechodni
- (1.1) jeść
- (1.2) przen. pożerać, pochłaniać
- (1.3) zużyć, trwonić
- (1.4) przen. gryźć, wyżerać, toczyć
- (1.5) przen. pokonać, zwyciężyć
rzeczownik, rodzaj męski
- (2.1) jedzenie, zjadanie
- (2.2) pożywienie, pokarm
- odmiana:
- (2) lp mangiare; lm mangiare
- przykłady:
- (1.1) Mangiamo alle tre. → Jemy o trzeciej.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) mangiare con gli occhi → pożerać oczami
- (2.2) essere esigente nel mangiare → być wymagającym jeśli chodzi o jedzenie • prima del mangiare → przed posiłkiem
- (2.2) ordinare il mangiare → zamawiać jedzenie
- synonimy:
- (1.1) żart. manducare; reg. magnare; przest. manucare
- (2.2) cibo, nutrimento, vivanda
- antonimy:
- hiperonimy:
- (2.1) azione, operazione
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mangiaretto m, mangiarino m, mangime m
- związki frazeologiczne:
- przysłowia: chi ha mangiato i baccelli spazzi i gusci
- chi pecora si fa, il lupo la mangia → kto się czyni barankiem, wilk go zje
- l'appetito vien mangiando → apetyt rośnie w miarę jedzenia
- si mangia per vivere, non si vive per mangiare → je się po to, żeby żyć, a nie żyje po to, żeby jeść[1]
- etymologia:
- st.franc. mangier < łac. manducare → jeść
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Julia Murrmann, Miejsce i rola dialektu w repertuarze językowym młodego pokolenia Włochów. Diagnoza socjolingwistyczna, „Socjolingwistyka” XXX/2016, s. 34.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.
