makia (język polski)
makia (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈmaca], AS: [maḱa], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) bot. wtórna formacja roślinna występująca w wilgotniejszych siedliskach w rejonie śródziemnomorskim; w jej skład wchodzą twardolistne zarośla, niskie drzewa i wiele ziół; zob. też makia w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik makia makie dopełniacz makii makii celownik makii makiom biernik makię makie narzędnik makią makiami miejscownik makii makiach wołacz makio makie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) wł. macchia[1]
- uwagi:
- nie mylić z: magia
- tłumaczenia:
- źródła:
makia (język wilamowski)
makia (1.1)
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) dziewczyna[1]
- odmiana:
- (1.1) lp makia; lm makia
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) makianoma
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) büw
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, Bielsko-Biała 2004, ISBN 83-914917-8-1.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.