magierka (język polski)
magierka (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) węgierska czapka z grubego sukna, okrągła lub czworokątna, obszyta barankiem i kolorowymi sznurkami, używana głównie do stroju ludowego, popularna w dawnej Polsce, zwłaszcza za Batorego[1]; zob. też magierka w Wikipedii
- (1.2) gw. (Śląsk Cieszyński i Górny Śląsk) czapka z wełny[2][3]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik magierka magierki dopełniacz magierki magierek celownik magierce magierkom biernik magierkę magierki narzędnik magierką magierkami miejscownik magierce magierkach wołacz magierko magierki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) batorówka, czapka węgierska, madziarka, magiera, żarna
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) czapka
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. magiera ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- zdrobn. od pol. magiera
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „magierka” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Dorota Simonides, Śląski horror. O diabłach, skarbnikach, utopcach i innych strachach, Śląski Instytut Naukowy, Katowice 1984, s. 140.
- ↑ Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Galeria „Na Gojach”, Ustroń 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.