lingua franca (język polski)
- wymowa:
- ‹lingwa franka›, IPA: [ˈlʲĩŋɡva ˈfrãŋka], AS: [lʹĩŋgva frãŋka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -nk-
-
- znaczenia:
związek frazeologiczny
- (1.1) jęz. śródziemnomorski, głównie portowy język będący mieszaniną francuskiego, hiszpańskiego, włoskiego, greckiego i arabskiego[1]; zob. też lingua franca w Wikipedii
- (1.2) jęz. język komunikacji między różnojęzycznymi grupami ludzi na jednym obszarze
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł. (język Franków)[2]
- uwagi:
- zobacz też: sabir • koine • pidgin
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
- ↑ Hasło „lingua franca” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
lingua franca (język angielski)
- wymowa:
- bryt. IPA: /ˈlɪŋ.ɡwə fɹæŋ.kə/
-
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa
- (1.1) jęz. lingua franca (wspólny język)
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
lingua franca (język francuski)
- wymowa:
- bryt. IPA: /liŋ.ɡwa fʁɑ̃.ka/
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński
- (1.1) jęz. lingua franca (wspólny język)
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.