franca (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈfrãnʦ̑a], AS: [frãnca], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. med. kiła, syfilis
- (1.2) pot. dokuczliwa, ciągnąca się choroba
- (1.3) pot. krosta
- (1.4) obraź. o osobie niegodziwej, dokuczliwej
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik franca france dopełniacz francy franc celownik francy francom biernik francę france narzędnik francą francami miejscownik francy francach wołacz franco france - przykłady:
- (1.4) Że też ty się musisz zawsze nad tą francą litować!
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. francuski mrz, Francuz mos
- przym. francuski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) niem. franze
- (1.2) od (1.1)
- (1.4) od (1.2)[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
franca (esperanto)
przymiotnik
- (1.1) francuski
- odmiana:
- (1.1)
ununombro multenombro nominativo franca francaj akuzativo francan francajn - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) la franca (lingvo) → język francuski • Franca Polinezio • Francaj Sudaj kaj Antarktaj Teritorioj
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Francujo, Francio, franco, francino
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.