lennik (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. osoba zobowiązana do płacenia lenna
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik lennik lennicy dopełniacz lennika lenników celownik lennikowi lennikom biernik lennika lenników narzędnik lennikiem lennikami miejscownik lenniku lennikach wołacz lenniku lennicy depr. M. i W. lm: (te) lenniki[1] - przykłady:
- (1.1) Rzeczpospolita była lennikiem Imperium Osmańskiego w latach 1672−1673.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wasal
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. lennictwo n, lenno n
- forma żeńska lenniczka ż
- przym. lenniczy, lenny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. lenno + -nik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wasal
- źródła:
- ↑
Hasło „lennik” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.