legitimus (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) legalny, prawowity, prawny[1]
- (1.2) prawniczy
- (1.3) prawomocny ustawowy
- odmiana:
- (1.1-3) (deklinacja I-II)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n m ż n mianownik legitimus legitima legitimum legitimī legitimae legitima dopełniacz legitimī legitimae legitimī legitimōrum legitimārum legitimōrum celownik legitimō legitimae legitimō legitimīs biernik legitimum legitimam legitimum legitimōs legitimās legitima ablatyw legitimō legitimā legitimō legitimīs wołacz legitime legitima legitimum legitimī legitimae legitima - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. lex ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „legitimus” w: Słownik polsko-łaciński, łacińsko-polski. Dictionarium latino-polonicum, polonico-latinum, pod red. Jacka Gordona, Level Trading, Czernica 2014, ISBN 978-83-61800-47-7, s. 587.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.