latyfundium (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌlatɨˈfũndʲjũm], AS: [latyfũndʹi ̯ũm], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.i  j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) hist. duża posiadłość ziemska (szczególnie w starożytnym Rzymie)
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Żądał, aby wszyscy wezwani wysłali natychmiast rodziny do swoich latyfundiów, albo w każdym razie daleko od stolicy Wicekrólestwa, a sami przenieśli się do Pałacu, gdzie będą należycie doglądani przez wicekrólewską służbę.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. latyfundysta m, latyfundystka ż
przym. latyfundialny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. latifundium[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Gustaw Herling-Grudziński, Dżuma w Neapolu
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „latyfundium” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.