wicekrólewski (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) związany z wicekrólem lub wicekrólestwem, dotyczący wicekróla lub wicekrólestwa
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik wicekrólewski wicekrólewska wicekrólewskie wicekrólewscy wicekrólewskie dopełniacz wicekrólewskiego wicekrólewskiej wicekrólewskiego wicekrólewskich celownik wicekrólewskiemu wicekrólewskiej wicekrólewskiemu wicekrólewskim biernik wicekrólewskiego wicekrólewski wicekrólewską wicekrólewskie wicekrólewskich wicekrólewskie narzędnik wicekrólewskim wicekrólewską wicekrólewskim wicekrólewskimi miejscownik wicekrólewskim wicekrólewskiej wicekrólewskim wicekrólewskich wołacz wicekrólewski wicekrólewska wicekrólewskie wicekrólewscy wicekrólewskie nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wicekrólestwo n, wicekról mos, wicekrólowa ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- czeski: (1.1) místokrálovský
- słowacki: (1.1) miestokráľovský
- węgierski: (1.1) alkirályi
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.