kubeł (język polski)
kubeł (1.1)
kubły (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈkubɛw], AS: [kubeu̯]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) walcowaty lub kanciasty pojemnik, przeznaczony na przechowywanie płynów, artykułów sypkich, śmieci itp.
- (1.2) gw. (Kraków) wiadro na pomyje[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kubeł kubły dopełniacz kubła kubłów celownik kubłowi kubłom biernik kubeł kubły narzędnik kubłem kubłami miejscownik kuble kubłach wołacz kuble kubły - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wiadro
- antonimy:
- (1.2) wiadro[1], wiaderko[1]
- hiperonimy:
- (1.1) pojemnik
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- zdrobn. kubełek m
- przym. kubłowy, kubełkowy
- związki frazeologiczne:
- morda w kubeł • kubeł zimnej wody • wylać kubeł pomyj na głowę
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.