kramarzyć (język polski)

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) przest. zajmować się sprzedażą towarów w niewielkich ilościach

czasownik zwrotny niedokonany kramarzyć się (dk. brak)

(2.1) przest. wymieniać zdania, nie zgadzając się z kimś
odmiana:
(1.1) koniugacja VIb
(2.1) koniugacja VIb
przykłady:
(1.1) Dalej wznosiły się szopy i budy z herbatą, z wojłokami, z porcelaną chińską, z futrami, przenośne szynki, zasieki cedrowych orzechów, a kramarzyli tam Chińczycy południowcy, […][1]
(2.1) Otrzymawszy te wyjaśnienia Cezary, pouczony i pokrzepiony na duchu, już się o nic nie kramarzył[2].
składnia:
(1.1) kramarzyć + N.
(2.1) kramarzyć się o + B. • kramarzyć się z + N.
kolokacje:
synonimy:
(2.1) kłócić się, spierać się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kramarka ż, kramarstwo n, kramarz m
przym. kramarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. kramarz + -ić
uwagi:
tłumaczenia:
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kłócić się
źródła:
  1. Maria Rodziewiczówna, Anima vilis, Wydawnictwo Polskie R. Wegnera, Poznań 1931.
  2. Stefan Żeromski, Przedwiośnie, „Dzieła”, 1925, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.