krępować (język polski)

mężczyzna krępuje (1.1) drugiego
wymowa:
IPA: [krɛ̃mˈpɔvaʨ̑], AS: [krẽmpovać], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę 
​
znaczenia:

czasownik

(1.1) mocno wiązać ręce lub nogi np. sznurem, aby utrudnić poruszanie[1]
(1.2) o ubraniu: ograniczać ruchy[1]
(1.3) onieśmielać, żenować[1]
(1.4) przen. ograniczać komuś swobodę, możliwość działania[1]

czasownik zwrotny krępować się

(2.1) wiązać samego siebie
(2.2) wiązać siebie wzajemnie
(2.3) być onieśmielonym, zażenowanym
odmiana:
(1.1-4) koniugacja IV
(2.1-3) koniugacja IV
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. krępowanie n, skrępowanie n, krępacja ż
czas. skrępować
przym. skrępowany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 3 4 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „krępować” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.