kozodój (język polski)
kozodój (1.1)
.jpg.webp)
kozodój (2.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (2.1) ornit. zob. lelek kozodój
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kozodój kozodojowie[1] dopełniacz kozodoja kozodojów celownik kozodojowi kozodojom biernik kozodoja kozodojów narzędnik kozodojem kozodojami miejscownik kozodoju kozodojach wołacz kozodoju kozodojowie[1] - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kozodój kozodoje dopełniacz kozodoja kozodojów celownik kozodojowi kozodojom biernik kozodoja kozodoje narzędnik kozodojem kozodojami miejscownik kozodoju kozodojach wołacz kozodoju kozodoje - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) dojarz
- (2.1) ptak
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. koza + doić
- (2.1) od (1.1)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (2.1) goatsucker
- hiszpański: (2.1) chotacabras m
- łaciński: (2.1) caprimulgus m
- niemiecki: (2.1) Ziegenmelker m
- włoski: (1.1) succiacapre m
- źródła:
- 1 2 3
Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. II: H-M, Warszawa 1900–1927, s. 515.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.