koszaliński (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkɔʃaˈlʲĩj̃sʲci], AS: [košalʹĩĩ ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• rozs. artyk.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) dotyczący Koszalina, związany z Koszalinem, pochodzący z Koszalina
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik koszaliński koszalińska koszalińskie koszalińscy koszalińskie dopełniacz koszalińskiego koszalińskiej koszalińskiego koszalińskich celownik koszalińskiemu koszalińskiej koszalińskiemu koszalińskim biernik koszalińskiego koszaliński koszalińską koszalińskie koszalińskich koszalińskie narzędnik koszalińskim koszalińską koszalińskim koszalińskimi miejscownik koszalińskim koszalińskiej koszalińskim koszalińskich wołacz koszaliński koszalińska koszalińskie koszalińscy koszalińskie nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Diecezja koszalińsko-kołobrzeska powstała 28 czerwca 1972 roku.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) województwo koszalińskie
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Koszalin m, Koszalińskie n, koszaliniak m, koszalinianin m, koszalinianka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- bułgarski: (1.1) кошалински
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.