konstytuanta (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) polit. organ (zgromadzenie uchwałodawcze) powoływany w celu opracowania i uchwalenia konstytucjii; zob. też konstytuanta w Wikipedii

(1.2) nazwa parlamentów niektórych krajów^[1]

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	konstytuanta	konstytuanty
dopełniacz	konstytuanty	konstytuant
celownik	konstytuancie	konstytuantom
biernik	konstytuantę	konstytuanty
narzędnik	konstytuantą	konstytuantami
miejscownik	konstytuancie	konstytuantach
wołacz	konstytuanto	konstytuanty

przykłady:

(1.1) 27 listopada Konstytuanta poszła dalej i przyjęła ustawę podpisaną przez króla, na mocy której księża mieli obowiązek złożenia przysięgi na ustawę cywilną.^[2]

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) zgromadzenie konstytucyjne

antonimy:

hiperonimy:

(1.1-2) organ, zgromadzenie

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. konstytucjonalista mos, konstytucyjność ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) constituent assembly, constitutional assembly
• esperanto: (1.1) konstitucifara asembleo, konstitucianta kunveno, pot. konstituciantaro

źródła: