komiega (język polski)
komiega (1.1)
- wymowa:
- [uwaga 1] IPA: [kɔ̃ˈmʲjɛɡa], AS: [kõmʹi ̯ega], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) daw. statek flisacki do spławiania zboża[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik komiega komiegi dopełniacz komiegi komieg celownik komiedze komiegom biernik komiegę komiegi narzędnik komiegą komiegami miejscownik komiedze komiegach wołacz komiego komiegi - przykłady:
- (1.1) Dniestrem szły komiegi do morza.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) kadź
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) statek
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) inna pisownia komięga
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1) Komegge ż
- źródła:
- ↑ Barbara Bartnicka, Język i my. 4, WSiP, Warszawa 1994, s. 121.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.