koka (język polski)

koka (1.1)
koka (1.2)
wymowa:
IPA: [ˈkɔka], AS: [koka]
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. pot. Erythroxylum coca Lam.[1], krasnodrzew pospolity, krzew z którego uzyskuje się kokainę
(1.2) pot. kokaina

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, forma fleksyjna

(2.1) D. lp od kok
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) wciągać kokę
synonimy:
(1.2) kokaina
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) krzew
(1.2) drag, narkotyk
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kokaina ż, kokainista m, kokainistka ż, kokainizm m, kokainizowanie n
czas. kokainizować ndk.
przym. kokainowy, kokainistyczny, kokainowaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
hiszp. coca < qu. kuka < przyp. z ay
uwagi:
zob. też koka w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Erythroxylum coca” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.

koka (język baskijski)

koka (1.1)
koka (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) bot. pot. Erythroxylum coca Lam.[1], koka, krasnodrzew pospolity[2]
(1.2) pot. kokaina[2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) koka-landare
(1.2) kokaina
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Erythroxylum coca” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. 1 2 Hasło „koka” w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2016. (zobacz wersję .PDF)

koka (język chorwacki)

koka (1.1)
zapisy w ortografiach alternatywnych:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ornit. kokoszka[1]
(1.2) przen. wagina[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 Kazimierz Nitsch, Z badań nad językiem polskim (z literatury chorwackiej), „Poradnik Językowy” nr 4/1908, s. 53.

koka (język szwedzki)

wymowa:
​
znaczenia:

czasownik

(1.1) gotować[1]
(1.2) gotować się, wrzeć[1]
odmiana:
(1.1-2) att koka, kokar, kokade, kokat, koka!
przykłady:
składnia:
kolokacje:
flottyrkoka • koksalt
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kock
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 247.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.