koffert (język norweski (bokmål))

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) walizka
odmiana:
(1.1) en koffert, kofferten, kofferter, koffertene
przykłady:
(1.1) Hun pakket kofferten og reiste til Spania.Spakowała walizkę i pojechała do Hiszpanii.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

koffert (język norweski (nynorsk))

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) walizka
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

koffert (język szwedzki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kufer, waliza
odmiana:
(1.1) en koffert, kofferten, koffertar, koffertarna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.