koadiutor (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) kośc. duchowny z prawem sukcesji; zob. też koadiutor w Wikipedii
- (1.2) daw. pomocnik
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik koadiutor koadiutorzy dopełniacz koadiutora koadiutorów celownik koadiutorowi koadiutorom biernik koadiutora koadiutorów narzędnik koadiutorem koadiutorami miejscownik koadiutorze koadiutorach wołacz koadiutorze koadiutorzy depr. M. i W. lm: (te) koadiutory[1] - przykłady:
- (1.1) Papież Franciszek mianował biskupa Adriana Galbasa arcybiskupem koadiutorem archidiecezji katowickiej - poinformował arcybiskup Salvatore Pennacchio, nuncjusz apostolski w Polsce[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) biskup-koadiutor • mianować / wyznaczyć koadiutora
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. koadiutoria ż, koadiutorka ż, koadiutorstwo n
- przym. koadiutorski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- p.łac. coadiutor[3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- włoski: (1.1) coadiutore m
- źródła:
- ↑
Hasło „koadiutor” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online. - ↑ Arcybiskup koadiutor archidiecezji katowickiej. Zastąpi abp Skworca (www.rp.pl, 4 grudnia 2021)
- ↑ Hasło „koadiutor” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.