klingen (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈklɪŋən] ​ IPA: [klaŋ] IPA: [ɡəˈklʊŋən]

​

znaczenia:

czasownik mocny

(1.1) brzmieć, zabrzmieć

odmiana:

(1.1)^[1] kling|en (klingt), klang, geklungen (haben)

przykłady:

(1.1) Die Stimme des Mannes klang zornig. → Głos mężczyzny brzmiał gniewnie.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Klingen n, Klang m

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

• zobacz też: wykaz czasowników mocnych i nieregularnych
• zobacz też: klingen • abklingen • anklingen • aufklingen • ausklingen • durchklingen • erklingen • herüberklingen • mitklingen • überklingen • verklingen • widerklingen

źródła: