erklingen (język niemiecki)

wymowa:
znaczenia:

czasownik mocny, nierozdzielnie złożony, nieprzechodni

(1.1) rozbrzmiewać, rozbrzmieć, zabrzmieć
odmiana:
(1.1)[1] erkling|en (erklingt), erklang, erklungen (sein)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Erklingen n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: klingenabklingen • anklingen • aufklingen • ausklingen • durchklingen • erklingen • herüberklingen • mitklingen • überklingen • verklingen • widerklingen
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.