kleszcz (język polski)
kleszcz (1.1)
- wymowa:
- IPA: [klɛʃʧ̑], AS: [klešč]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) zool. pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią; zob. też kleszcze (pajęczaki) w Wikipedii
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) 2. os. lp rozk. od: kleszczyć
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kleszcz kleszcze dopełniacz kleszcza kleszczy celownik kleszczowi kleszczom biernik kleszcza kleszcze narzędnik kleszczem kleszczami miejscownik kleszczu kleszczach wołacz kleszczu kleszcze - przykłady:
- (1.1) Żeby pan Sapieha nie był chory i żeby tu był obecny, powiedziałby wam, kto szwedzkiego kleszcza z warszawskiej skóry najpierwszy wyciągnął[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) pajęczak, pasożyt
- hiponimy:
- (1.1) kleszcz łąkowy, kleszcz pospolity
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kleszcze nmos, kleszczenie n, zakleszczenie n, kleszczotek m
- zdrobn. kleszczyk m, kleszczyki nmos
- czas. kleszczyć ndk., zakleszczyć dk.
- przym. kleszczowy
- przysł. kleszczowo
- związki frazeologiczne:
- (1.1) przyssać się jak kleszcz do psiego ucha[2] • trzymać się jak kleszcz krowiego tyłka[2]
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: kleszcze
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) tick
- arabski: (1.1) قراد
- baskijski: (1.1) akain
- duński: (1.1) flåt w, blodmide w
- esperanto: (1.1) iksodo
- francuski: (1.1) tique ż
- hiszpański: (1.1) garrapata ż
- jidysz: (1.1) צוואַנגמילב ż (cwangmilb)
- łaciński: (1.1) ricinus m
- niemiecki: (1.1) Zecke ż
- nowogrecki: (1.1) τσιμπούρι n
- rosyjski: (1.1) клещ m
- rumuński: (1.1) căpușă ż
- szwedzki: (1.1) fästing w
- ukraiński: (1.1) кліщ m
- włoski: (1.1) zecca ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.