klekotanie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) wydawanie klekotu
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Są też pewne ceremonie bocianie polegające na modulowaniu głosu podczas klekotania, na przekrzywianiu szyi oraz głowy, na trzepotaniu skrzydłami itd.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) klekotanie bociana
- synonimy:
- (1.1) klekot
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. klekot m, klekotka ż, klekotnica ż, klekotun m
- czas. klekotać ndk.
- przym. klekotliwy
- wykrz. kle
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- rzecz. odczas. od klekotać
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Adolf Dygasiński, Co się dzieje w gniazdach w: Wybór nowel, Warszawa 1954, s. 21.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.