klękajcie narody (język polski)

wymowa:
IPA: [klɛ̃ŋˈkajʨ̑ɛ naˈrɔdɨ], AS: [klẽŋkai ̯će narody], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ę  ​
znaczenia:

fraza wykrzyknikowa

(1.1) pot. żart. wykrzyknienie oznaczające podziw, szacunek
odmiana:
(1.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) Marek tak wymiata na gitarze, że klękajcie narody.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) czapki z głów!, chapeau bas, szacun
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
Z wiersza Henryka Sienkiewicza W albumie pani Zofii Osbergerowej (1897)[1]
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „klękajcie narody” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.