klękajcie narody (język polski)
- wymowa:
- IPA: [klɛ̃ŋˈkajʨ̑ɛ naˈrɔdɨ], AS: [klẽŋkai ̯će narody], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ę
- znaczenia:
fraza wykrzyknikowa
- (1.1) pot. żart. wykrzyknienie oznaczające podziw, szacunek
- odmiana:
- (1.1) nieodm.
- przykłady:
- (1.1) Marek tak wymiata na gitarze, że klękajcie narody.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) czapki z głów!, chapeau bas, szacun
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- Z wiersza Henryka Sienkiewicza W albumie pani Zofii Osbergerowej (1897)[1]
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „klękajcie narody” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.