wymiatać (język polski)

wymowa:
IPA: [vɨ̃ˈmʲjataʨ̑], AS: [vỹmʹi ̯atać], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i  j 
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) oczyszczać jakąś powierzchnię
(1.2) pot. młodz. określenie, używane gdy się coś komuś podoba
odmiana:
(1.1-2) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Wdowa po urzędniku […] gdzieby jej tam pokoje wymiatać albo godzinami całymi stać nad żelazkiem […].[1]
(1.2) Piosenka, którą mi ostatnio wysłałaśno normalnie wymiata!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) sprzątać
(1.2) rządzić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. zamiatać
rzecz. miotła ż, wymiatanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. E. Orzeszkowa: Marta
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.