kindersztuba (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌcĩndɛrˈʃtuba], AS: [ḱĩnderštuba], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przest. dobre wychowanie, wyniesiona z domu umiejętność zachowania się
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik kindersztuba dopełniacz kindersztuby celownik kindersztubie biernik kindersztubę narzędnik kindersztubą miejscownik kindersztubie wołacz kindersztubo - przykłady:
- (1.1) Dzisiejszej młodzieży brak kindersztuby.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Kinderstube[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „kindersztuba” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.