kelwin (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈkɛlvʲĩn], AS: [kelvʹĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) jedn. miar. fiz. podstawowa jednostka temperatury w układzie SI, oznaczana K; zob. też kelwin w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kelwin kelwiny dopełniacz kelwina kelwinów celownik kelwinowi kelwinom biernik kelwin kelwiny narzędnik kelwinem kelwinami miejscownik kelwinie kelwinach wołacz kelwinie kelwiny - przykłady:
- (1.1) Ten pomiar był wykonywany w temperaturze siedemdziesięciu kelwinów.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- od tytułu lorda Kelvina, który pochodzi od nazwy rzeki Kelvin
- uwagi:
- dawniej używane określenie stopień Kelvina, używane przez analogię ze stopniem Celsjusza, jest niepoprawne
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) kelvin
- baskijski: (1.1) kelvin
- esperanto: (1.1) kelvino
- hiszpański: (1.1) kelvin m
- niemiecki: (1.1) Kelvin n
- słowacki: (1.1) kelvin m
- węgierski: (1.1) kelvin
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.