kazamata (język polski)
_(36).jpg.webp)
kazamaty (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wojsk. w fortyfikacji: budowla o murowanym sklepieniu, chroniącym przed ogniem artyleryjskim, używana jako stanowisko dział lub magazyn
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kazamata kazamaty dopełniacz kazamaty kazamat celownik kazamacie kazamatom biernik kazamatę kazamaty narzędnik kazamatą kazamatami miejscownik kazamacie kazamatach wołacz kazamato kazamaty - przykłady:
- (1.1) Naówczas Iwanów, aby nie stracić twarzy, wysunął tezę, że podziemne składy, piwnice i obronne kazamaty w istocie służyły jako cele oraz izby tortur[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. kazamatowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł. casamatta < wł. casa + matta
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) casemate
- rosyjski: (1.1) каземат m
- słowacki: (1.1) kazematy
- ukraiński: (1.1) каземат m
- węgierski: (1.1) kazamata
- włoski: (1.1) casamatta ż
- źródła:
- ↑ Aleksander Sołżenicyn, ARCHIPELAG GUŁag Tom 2, 1977, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
kazamata (język węgierski)
kazamaták (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.