katalityczny (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ], AS: [katalʹityčny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob., ​

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) chem. związany z katalizą, dotyczący katalizy, polegający na katalizie^[1]

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	katalityczny		katalityczna	katalityczne	katalityczni	katalityczne
dopełniacz	katalitycznego		katalitycznej	katalitycznego	katalitycznych
celownik	katalitycznemu		katalitycznej	katalitycznemu	katalitycznym
biernik	katalitycznego	katalityczny	katalityczną	katalityczne	katalitycznych	katalityczne
narzędnik	katalitycznym		katalityczną	katalitycznym	katalitycznymi
miejscownik	katalitycznym		katalitycznej	katalitycznym	katalitycznych
wołacz	katalityczny		katalityczna	katalityczne	katalityczni	katalityczne
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) W wyniku katalitycznego odwodornienia etanu otrzymuje się eten.

składnia:

kolokacje:

(1.1) reakcja katalityczna • reaktor katalityczny

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. kataliza ż, katalizator mrz, katalizowanie n, skatalizowanie n

czas. katalizować ndk., skatalizować dk.

przysł. katalitycznie

przym. katalitycznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. καταλυτικός (katalikós) → sprzyjający rozkładowi^[1]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) catalytic
• baskijski: (1.1) katalitiko
• białoruski: (1.1) каталітычны
• bułgarski: (1.1) каталитичен
• francuski: (1.1) catalytique
• hiszpański: (1.1) catalítico
• interlingua: (1.1) catalytic
• kataloński: (1.1) catalític
• niemiecki: (1.1) katalytisch
• nowogrecki: (1.1) καταλυτικός
• rosyjski: (1.1) каталитический
• ukraiński: (1.1) каталітичний
• włoski: (1.1) catalitico

źródła: