katakana (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkataˈkãna], AS: [katakãna], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) jęz. jeden z dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego kana; zob. też katakana w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik katakana dopełniacz katakany celownik katakanie biernik katakanę narzędnik katakaną miejscownik katakanie wołacz katakano - przykłady:
- (1.1) Katakana jest używana głównie do zapisu słów zapożyczonych z języków obcych.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- jap. 片仮名 (katakana)
- uwagi:
- zobacz też: hiragana • kanji • romaji
- tłumaczenia:
- źródła:
katakana (język angielski)
- wymowa:
- IPA: /ˌkɑtəˈkɑːnə/
-
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) jęz. katakana
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.