kartografka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkartɔˈɡrafka], AS: [kartografka], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. rzad. specjalistka w zakresie kartografii; rysowniczka map
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kartografka kartografki dopełniacz kartografki kartografek celownik kartografce kartografkom biernik kartografkę kartografki narzędnik kartografką kartografkami miejscownik kartografce kartografkach wołacz kartografko kartografki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kartografia ż
- forma męska kartograf m
- przym. kartograficzny
- przysł. kartograficznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) forma żeńska od kartograf
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: kartograf
- hiszpański: (1.1) cartógrafa ż
- nowogrecki: (1.1) χαρτογράφος ż
- słowacki: (1.1) kartografka ż
- źródła:
kartografka (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kartografka[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kartografia ż
- forma męska kartograf m
- przym. kartografický
- przysł. kartograficky
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „kartograf” w: Slovník súčasného slovenského jazyka H – L, gł. red. Alexandra Jarošová i Klára Buzássyová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2011, ISBN 978-80-224-1172-1.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.