karbon (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [ˈkarbɔ̃n], AS: [karbõn], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) geol. piąty okres geologiczny paleozoiku; zob. też karbon w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik karbon dopełniacz karbonu celownik karbonowi biernik karbon narzędnik karbonem miejscownik karbonie wołacz karbonie - przykłady:
- (1.1) Belemnity pojawiły się w karbonie, a wymarły w eocenie.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- (1.1) paleozoik
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. karboński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: kambr • ordowik • sylur • dewon • karbon • perm
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Carboniferous
- baskijski: (1.1) Karbonifero
- białoruski: (1.1) карбон m
- duński: (1.1) kultiden w, karbon
- hiszpański: (1.1) Carbonífero m
- kataloński: (1.1) Carbonífer m
- niemiecki: (1.1) Karbon n
- rosyjski: (1.1) карбон m, каменноугольный период m
- słowacki: (1.1) karbón m
- źródła:
karbon (język azerski)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) chem. węgiel
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Azerski - Pierwiastki chemiczne
- źródła:
karbon (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) geol. karbon
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik karbon karbony dopełniacz karbonu karbonů celownik karbonu karbonům biernik karbon karbony wołacz karbone karbony miejscownik karbonu karbonech narzędnik karbonu karbony - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. karbonský
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
karbon (język duński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) chem. węgiel
rzeczownik
- (2.1) geol. karbon
- odmiana:
- (1.1) blm
- przykłady:
- (1.1) Grundstoffet karbon har atomnummer 6. → dosł. Pierwiastek węgiel ma liczbę atomową 6.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) kulstof, kul, carbon, symbol. C
- (2.1) kultiden
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. carbo
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Duński - Pierwiastki chemiczne
- źródła:
karbon (język turecki)
- wymowa:
- IPA: [kaɾbón]
-
- znaczenia:
rzeczownik
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.