carbone (język francuski)
carbone (1.1)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) chem. węgiel
- odmiana:
- (1.1) blm
- przykłady:
- (1.1) Le carbone est un élément chimique, de symbole C et de numéro atomique 6. → Węgiel jest pierwiastkiem chemicznym o symbolu C i liczbie atomowej 6.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) symbol. C
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Francuski - Pierwiastki chemiczne
- źródła:
carbone (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [kaɾ.ˈβo.ne]
- znaczenia:
czasownik, forma fleksyjna
- (1.1) 1. os. lp (yo) czasu teraźniejszego (presente) trybu łączącego (subjuntivo) od carbonar(se)
- (1.2) 3. os. lp (él, ella, usted) czasu teraźniejszego (presente) trybu łączącego (subjuntivo) od carbonar(se)
- (1.3) 3. os. lp (usted) trybu rozkazującego (imperativo) od carbonar
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
carbone (język włoski)
carboni (1.1)
- wymowa:
- IPA: /kar.ˈbo.ne/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) geol. węgiel
- (1.2) bot. głownia
- odmiana:
- (1.1-2) lp carbone; lm carboni
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) carbone animale / d'ossa → węgiel kostny • carbone bianco → biały węgiel • carbone bituminoso → węgiel bitumiczny • carbone di legna → węgiel drzewny • carbone fossile → węgiel kamienny • miniera di carbone → kopalnia węgla
- synonimy:
- (1.2) carbonchio, carie, golpe
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. carbonado m, carbonaia ż, carbonaio m, carbonamento m, carbonarismo m, carbonaro m, carbonata ż, carbonatazione ż, carbonatite ż, carbonato m, carbonatura ż, carboncello m, carbonchio m, carbonchioso m, carboncino m, carbonella ż, carbonera ż, carboneria ż, carbonicazione ż, carbonico m, carboniera ż, carboniere m, carbonilazione ż, carbonile m, carbonino m, carbonio m, carbonite ż, carbonizzazione ż, carburante m, carburatore m, carburazione ż, carburo m, incarbonimento m
- czas. carbonare, carbonchiare, carbonizzare, carbonizzarsi, carburare, incarbonire, incarbonirsi
- przym. carbonaia, carbonaro, carbonatico, carbonchioso, carboniccio, carbonico, carboniero, carbonilico, carbonioso
- tem. słow. carbo-
- związki frazeologiczne:
- stare sui carboni ardenti → siedzieć jak na rozżarzonych węglach
- etymologia:
- łac. carbo, -onis
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.