kapitularz (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) rel. archit. pomieszczenie klasztorne, służące zakonnikom za miejsce zebrań; zob. też kapitularz w Wikipedii
- (1.2) hist. praw. kodeks prawny z czasów Karola Wielkiego i jego następców
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kapitularz kapitularze dopełniacz kapitularza kapitularzy / rzad. kapitularzów[1] celownik kapitularzowi kapitularzom biernik kapitularz kapitularze narzędnik kapitularzem kapitularzami miejscownik kapitularzu kapitularzach wołacz kapitularzu kapitularze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kapituła ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) chapter house; (1.2) capitulary
- źródła:
- ↑
Hasło „kapitularz” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.