kantylena (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkãntɨˈlɛ̃na], AS: [kãntylẽna], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) śpiewna melodia w utworze muzycznym; zob. też kantylena w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kantylena kantyleny dopełniacz kantyleny kantylen celownik kantylenie kantylenom biernik kantylenę kantyleny narzędnik kantyleną kantylenami miejscownik kantylenie kantylenach wołacz kantyleno kantyleny - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł. cantillena < łac. cantilena[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- chorwacki: (1.1) cantilena ż
- czeski: (1.1) kantiléna ż
- francuski: (1.1) cantilène ż
- hiszpański: (1.1) cantilena ż
- słowacki: (1.1) kantiléna ż
- włoski: (1.1) cantilena ż
- źródła:
- ↑ Janusz Ekiert, Czy wiesz? Zagadki muzyczne, Warszawa 1995, wyd. Alfa, s. 144.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.