kanonierka (język polski)
kanonierka (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌkãnɔ̃ˈɲɛrka], AS: [kãnõńerka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) hist. wojsk. historyczna klasa okrętów artyleryjskich średniej lub małej wielkości
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kanonierka kanonierki dopełniacz kanonierki kanonierek celownik kanonierce kanonierkom biernik kanonierkę kanonierki narzędnik kanonierką kanonierkami miejscownik kanonierce kanonierkach wołacz kanonierko kanonierki - przykłady:
- (1.1) Kanonierki wyszły już z użycia.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) dyplomacja kanonierek • kanonierka rzeczna • polityka kanonierek • wojna kanonierek
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kanonier m, kanon mrz, kanonista mos
- przym. kanonierkowy, kanonierski
- czas. kanonować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) gunboat
- białoruski: (1.1) кананерка ż
- bułgarski: (1.1) канонерка ż
- hiszpański: (1.1) cañonero m, cañonera ż
- niemiecki: (1.1) Kanonenboot n
- nowogrecki: (1.1) κανονιοφόρος ż
- rosyjski: (1.1) канонерка ż
- ukraiński: (1.1) канонерка ż
- węgierski: (1.1) ágyúnaszád
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.