kamilianin (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) rel. zakonnik ze zgromadzenia założonego w XVI w. przez św. Kamila de Lellis; zob. też kamilianie w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kamilianin kamilianie dopełniacz kamilianina kamilianów celownik kamilianinowi kamilianom biernik kamilianina kamilianów narzędnik kamilianinem kamilianami miejscownik kamilianinie kamilianach wołacz kamilianinie kamilianie - przykłady:
- (1.1) Wielką zasługą kamilianów była przeprowadzona przez nich reforma służby zdrowia, zapoczątkowana już w Hiszpanii przez św. Jana Bożego.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) klasztor / kościół / szpital / nowicjat / postulat kamilianów
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) zakonnik, osoba konsekrowana
- hiponimy:
- (1.1) zakon
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Kamil mos, Kamila ż
- forma żeńska kamilianka ż
- przym. kamiliański
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. Kamil + -ianin, od imienia założyciela zakonu św. Kamila de Lellis
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Camillian
- włoski: (1.1) camilliano m
- źródła:
- ↑ Vera Schauber, Hanns Michael Schindler Święci na każdy dzień. Patroni naszych imion, tłum. Bogusław Widła, Świat Książki, Warszawa 2000, ISBN 8372276161, s. 358
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.