kadłubek (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kadˈwubɛk], AS: [kadu̯ubek]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) pot. zdrobn. kadłub (w znaczeniu: tułów)[1]
- (1.2) przest. naczynie z kory drzewnej[2]
- (1.3) przest. wydrążony pniak drewniany, który wkłada się na wbity w ziemię pal, służący do naciągania powroza mostowego[2]
- (1.4) reg. pułapka na szczury[2]
- (1.5) reg. budka dla szpaków wieszana na drzewach[2]
- (1.6) obraź. pejor. osoba pozbawiona wszystkich kończyn
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kadłubek kadłubki dopełniacz kadłubka kadłubków celownik kadłubkowi kadłubkom biernik kadłubek kadłubki narzędnik kadłubkiem kadłubkami miejscownik kadłubku kadłubkach wołacz kadłubku kadłubki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kadłub m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: kadubek
- tłumaczenia:
- szkocki gaelicki: (1.6) ablach m
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN. - 1 2 3 4
Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. II: H-M, Warszawa 1900–1927, s. 198.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.