kałamarnica (język polski)

kałamarnica (1.1)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. jadalny głowonóg morski; zob. też kałamarnica w Wikipedii

(1.2) kulin. mięso kałamarnicy (1.1)

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kałamarnica	kałamarnice
dopełniacz	kałamarnicy	kałamarnic
celownik	kałamarnicy	kałamarnicom
biernik	kałamarnicę	kałamarnice
narzędnik	kałamarnicą	kałamarnicami
miejscownik	kałamarnicy	kałamarnicach
wołacz	kałamarnico	kałamarnice

przykłady:

(1.1) Rybak ostrożnie wyjął kałamarnicę i zaczął ją kroić.

(1.2) Weźmiemy kałamarnicę z frytkami i sałatkę z czosnkiem.

składnia:

kolokacje:

(1.1) żerująca kałamarnica • macki / pancerz kałamarnicy • kałamarnica długopłetwa • kałamarnica Humboldta • kałamarnica kalifornijska • kałamarnica kolosalna • kałamarnica krótkopłetwa • kałamarnica olbrzymia

(1.2) smażone kałamarnice

synonimy:

(1.1) kalmar

(1.2) kalmar

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) zwierzę

(1.2) zwierzę

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. kałamarz mrz

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. kałamarz + -nica

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) squid

źródła: