kłoda (język polski)

kłody (1.1)
kłoda (1.2)
wymowa:
, IPA: [ˈkwɔda], AS: [ku̯oda]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) grube drzewo, zdatne na budowę i do wyrobów bednarskich[1]
(1.2) st.pol. dyby[1]
(1.3) tułów konia
(1.4) ul z wydrążonego pnia drzewnego[2]
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Kłody spławia się rzeką.
(1.3) Żywy motor konia oparty jest na poziomej kłodzie, złożonej z kręgów (…)[3]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) klocek, wałek
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Kłodzko n, kłódka ż, kłodnik mos
przym. kłodowy, kłodzki
związki frazeologiczne:
kłoda pod nogirzucać kłody pod nogi • spać jak kłoda • zasnąć jak kłoda
etymologia:
(1.1) prasł. *kolda
(1.2) źródłosłów dla kłodnik
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 Etymologiczny słownik języka polskiego: A-K
  2. Gdańskie studia językoznawcze 1988
  3. Hodowla koni: pochodzenie, typy, rys historii hodowli, pokrój i metody wyceny konia
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.